اضمحلال اخلاق سیاسی؛ رعایت قانون فقط مخصوص شهروندان عادی است؟

مراد از شکست وادادگی و لجام گسیختگی نظام مدیریت فکری و راهبردهای اصولگرایی در برابر چالشهای جدید اجتماعی و از سوی دیگر فروشکست دیدگاههای آنها در منظر اجتماع است. اصولگرایی دچار الیناسیون سیاسی شده است. از دل این گفتمان، مدعیان پر زور و طالب زر و زور پایداریزاده شده است که قرائتی متفاوت و حذفی از اسلام و انقلاب دارند. فاصله گرفتن مردم از این طیف، دلواپسان را از مدار منطق و عقلانیت سیاسی خارج نموده است. پایداریها یکی از راههای ماندن در عرصه سیاسی کشور را تقابل آشکار و نهان با دولت اعتدال و اصلاحات و دستاوردهای آن میدانند. در این میان دولت روحانی هدف مناسبی برای آکروباتهای سیاسی پایداری شده است. مقابله با دولت برای ناکارآمد جلوه دادن آن تا حدی میتواند اقناع فکری و رضایت خاطر برای دلواپسان فراهم آورد. با کمی اغماض مدعیام، راهبرد اصولگرایان در اداره کشور و جامعه شکست خورده است. سربرآوردن طبقه نوظهوری از اصولگرایان عاشق قدرت که کمترین سهم را در انقلاب داشتهاند عبور از طیف سنتی اصولگرایان را در پی داشت. قدرت طلبان دلواپس فاقد ساختارهای مناسب و مدون فکری و عملی هستند. این مخدومان قدرت و مسحوران ثروت اینک تابلوی اصلی اصولگرایی را بر دوش گرفتهاند. اینان شکست را بر نمیتابند و گرایش شدیدشان به کسب قدرت، آنها را به بیاخلاقی سیاسی کشانده است. به آن دلیل که آمد و نیز ضعف در مبانی ایدئولوژیکی فکری توان تجزیه و تحلیل صحیحی از شرایط روز ایران و جهان را ندارند و از دیگر سو، شرایط لازم برای همراهی و راهبری کاستهای اجتماعی مختلف را از دست دادهاند و ناگزیر برای نمایاندن خود به جنجال سیاسی و معرکه گیری روی میآورند. اقدامات اصولگرایان پایداری در فضای حقیقی و مجازی بر مبنای